Wees als een boom..

Wees als een boom...

Jaa ik had de bomen gemist.. afgelopen maandag vertrok ik vanuit Port Grimaud naar Foix (Ariège Pyrenees). Na 3 weken op het resort was het ook wel weer tijd om door te reizen.

Er was minder werk voor mij dan ik had gedacht, de huisjes zaten vol maar de ouders of partner regelden zelf de zorg of de zorg was te complex voor mij. Het is inmiddels toch al meer dan 20 jaar geleden dat ik met tilliften etc werkte. Het accent lag dus vooral op de schoonmaak van de huisjes en klaarmaken voor gebruik.. en dat was goed te doen (lees: ik had veel vrije tijd..;)).

OK even schakelen... maar ik ben hier nu toch.. en wens al tijden allerlei abundance;) (overvloed) dus ik heb ervan genoten!

Met Anouk (stagiaire verpleegkunde) op stap, heerlijk picknicken op het strand (totdat we bijna wegwaaiden) en omdat ik verder geen zorgtaken had, kon ik met Joey aan de wandel. Bij de eerste kennismaking bleken we allebei een klik met Louis de Funès (Franse acteur) te hebben. Joey was die dag in St Tropez bij de bekende gendarmerie geweest en ik had net kaarten met LdF naar huis gestuurd omdat ik moest denken aan hoe hilarisch we die filmpjes vroeger vonden.

Onze wandelingen waren ook niet saai.. gelukkig wist Joey (hij was al vaker in PG geweest) beter de weg dan ik! En bijzonder hoe positief en vol humor hij onder alles bleef en kon genieten. Dat zag ik eigenlijk wel bij iedereen, want ja als je bij alles denkt, wat een gedoe, dan kom je dus nergens, zei één van de gasten terecht.

Dus daar denk ik nu aan als mijn telefoon weer oververhit raakt, mijn navigatie uitvalt, ik weer op een bijzondere D-weg beland, zelf ook oververhit raak...

Op dit moment zit ik in de wifi-hut van de camping in Rennes les Bains, onder de rook van de mysterieuze berg Bugarach.

Ik heb er van alles over gelezen en gezien maar nu ik hier ben, geniet ik vooral van het uitzicht, iedere x weer anders. Gister nog in de wolken en pas aan het einde van de middag trok het open. Wel even fijn na alle hitte!

Jaren geleden las ik een boek van Lars Muhl  over de Montségur en daarna kwam ik steeds allerlei andere boeken en info over het Katharenland en Maria Magdalena* tegen dus ik wilde het graag zelf bezoeken.

De afgelopen dagen stond ik op een camping in Foix en heb in de buurt een aantal plekken bezocht, waaronder de Montségur. Eenmaal daar was het bewolkt, een aantal mensen besloot niet naar boven te gaan want “dan zou je toch niks zien”, ik ben wel gegaan en had nog de idee dat de zon wel zou doorbreken als ik eenmaal boven was, misschien wel de wederkomst van Jezus zou beleven (dat krijg je met een evangelische achtergrond en een rijke fantasie..;)).

Nou niks van dat alles hoor... misschien ben ik toch niet spiritueel genoeg etc (altijd leuk de verhalen van het ego..)

Ik ging naar Montreal de Sos (tip van een buurman op de camping) en daar was het uitzicht prachtig maar mijn telefoon (en tevens fototoestel) deed helemaal niks meer..

Gister in Rennes le Chateau en ja het was mooi! en ik vond het ook nogal toeristisch..

Het is grappig om te merken welke verwachtingen er bewust en onbewust (steeds) meespelen, hoe het zou moeten zijn of anders had kunnen zijn als ik maar...

Eén avond was er noodweer in Foix, de volgende dag lag het tentenveld bezaaid met allerlei takjes en bladeren en was het lekker opgefrist. Een mooie herinnering om los te laten.

Het Katharenland intrigeert me nog steeds, ik kan er niet precies de vinger op leggen en een week is natuurlijk ook te kort! Maar blij dat ik er nu ben en met wat ik allemaal gezien-gevoeld heb.

Vanaf morgen ga ik een weekje dansen, heel veel zin in (uit m’n hoofd, in m’n lijf) en vanuit daar (ook Z-frk) eens kijken hoe verder. Portugal voelt nog ver weg op 1 of andere manier.

Wordt vervolgd en warme zonnegroeten!💛

* meer info zie sites van:

- Marcel Messing

- Mieke Vulink

- fb: sacred sites of Mary Magdalene in france tours