Keep the balance..

Olà lieve lezers,

Het is hoogste tijd voor een update... inmiddels zijn we alweer even onderweg in 2025, de lente is hier al zichtbaar.

Sinds half december ben ik in de Algarve en het is hier goed toeven! Natuurlijk met de nodige golfbewegingen...🌊 zo dicht bij de oceaan te zijn, blijft in ieder geval een kado. De laatste maanden woonde ik in een cabana of camper, de ruimte van het buitenleven bevalt goed ondanks de avonden en nachten die behoorlijk koud kunnen zijn. Op dit moment logeer ik in Sagres bij een vrouw die ik ken van een workshop, het is lekker weer eens even in een echt huis met badkamer te zijn;) en leuk hoe ik steeds op bijzondere plekken beland, nu echt nog geen 5 minuten van het strand.

Er wordt natuurlijk gevraagd of ik hier, of ergens anders in Portugal, blijf wonen en ik heb eigenlijk geen idee. Het is fijn om wat langer op 1 plek te zijn maar al reizende en door alle ontmoetingen blijken er nog zoveel andere mogelijkheden te zijn. En ik hou een dubbel gevoel bij al de buitenlanders (vooral Duitsers, Engelsen en Nederlanders) hier, beetje too much voor mijn gevoel, maar goed ik ben er natuurlijk zelf ook onderdeel van en er is een bepaalde relaxte vibe die nu eenmaal aantrekkelijk is.

Na zo'n zes weken op Monte Rosaº (B&B-retreat) als vrijwilliger te hebben meegewerkt, had ik wel weer behoefte om door te reizen. Het plan was om naar een andere community te gaan maar ze hadden geen plek meer en dat was eigenlijk wel prima. Iets in mij had nog geen behoefte aan weer allemaal nieuwe mensen etc. en ook niet dat iemand, een stel of een kerngroepje uiteindelijk bepaalt wat er moet gebeuren. Dat laatste voelt bekend en heel (!) oud; eenzijdige communicatie en-of de chaos die ontstaat doordat mensen niet op dezelfde lijn zitten.

Wat maakt dat ik toch steeds weer op dit soort plekken beland?  Wat heb ik nog aan te kijken met betrekking tot het thema grenzen (aangeven), verantwoordelijkheid nemen? Het gaat daarbij niet zozeer om wat goed of fout is, we zijn allemaal onderweg.. (iets met een pad en geen doel..;)) Leerzaam dus en soms heel frustrerend.. want wat is nou passend voor mij. Toch is er een gevoel dat het anders kan, die ervaringen zijn er namelijk ook! (ook al in NL en elders trouwens). Dat het samenwerken en-of samenleven meer vanzelfsprekend verloopt, echt niet zonder gedoe maar meer 'organisch'.

Wat dat betreft herkenbaar en hoopgevend wat Karen Hamaker-Zondag schrijft, we zitten in een overgang: 'milennialang hebben yang-waarden het leven gedomineerd. Dat is nu op zijn omslagpunt gekomen, en elke 'keerpunt-tijd' in de geschiedenis kenmerkt zich door chaos. Maar uitgerekend in zulke tijden ligt de kiem van vernieuwing'.

In veel gesprekken gaat het op een of andere manier over het zoeken van een nieuwe balans en hoe ieder op haar-zijn manier daar vorm aan geeft. Heerlijk om met anderen over dit alles uit te kunnen wisselen, ideeën op te doen en, niet te vergeten, te lachen om al onze kronkels! 

De afwisseling van het praktische werk in de keuken of tuin helpen mee om balans te vinden in het uiterlijke en innerlijke gereis. Zo werd ik bijvoorbeeld meegevraagd voor een breathwork-sessie¹, dat heb ik een aantal zondagochtenden gedaan en het paste precies in wat er op dat moment in mij gaande was. OK het is er allemaal en mooi om te ervaren wat breathwork kan doen, echt los te laten in het moment. Na de sessie wilde ik bij wijze van spreken de yurt niet meer uit, zo fijn is het dan, maar goed we zijn nu eenmaal hier met een aardse taak. Dus hup de keuken weer in:)

Nou goed, zo belandde ik in Libertà (camper) op Wonderland²! Ik was er een keer bij een saunamiddag, (dat is toch te gek hoor, een buitensauna in je eigen tuin) en toen de andere community niet doorging kon ik bij hen terecht. Ideaal, ik had ook net een huachuma-ceremonie gedaan en dus weer even genoeg ervaringen en indrukken om op te kauwen.

Deze ceremonie ( huachuma=San-Pedro cactus, een plantmedicijn³) bij Veerle Phara en haar partner Yves was een hele ont-dekkingsreis. We waren met een groep van 25 mensen en voor mij de eerste keer met een plantmedicijn. Ik had er allerlei vooroordelen over die (grotendeels) niet bleken te kloppen.. een ware oefening in 'trust&surrender' (vertrouwen en overgave) en het heeft me zeker nieuwe inzichten gebracht.

Op dit moment ben ik een boek aan het lezen van Veerle Phara, over de tempels van de Zwarte Zon, het Herinneren, Bevrijden & Bekrachtigen van vrouwelijke energie. Een aanrader voor zowel vrouwen als mannen;)

Ondertussen verheug ik me op Nederlands bezoek dat onderweg is en ben ik me aan het bezinnen op een vervolg na Sagres.. en in april-mei zal ik weer even in ons kikkerlandje zijn.

Tot zover wat Portugese hersenspinsels!

Met een warme zonnegroet en keep the balance;)

Marije

0: https://www.monterosaportugal.com/nl/

1: https://www.breathing-space.eu/about-us/

2: https://www.travel2wonderland.com/

3: https://templeoftheearth.org/

Wat niet in de blog paste maar zeker inspirerend voor onderweg!:

- Susan Smit over haar laatste boek: de tweede helft van je leven: https://kukuru.nl/2024/11/24/susan-smit-over-de-oudere-vrouw-heilige-woede-zusterschap-en-vreemdheid-kukuru-255/

-  Soundhealing by WolfGong: https://hearthis.at/wolfgong-scheibe/

- podcast van Dis Ongefilterd, een andere ontdekkingsreiziger;): https://podcastluisteren.nl/pod/Van-Dis-Ongefilterd

- Mirjam Schoon, oa aankondiging van een vrouwendrieluik, Liefdespoort: https://binnentuin-bezieling.nl/

- documentaire over de Whanganui rivier, in Nieuw Zeeland: https://npo.nl/start/serie/npo-doc_1/seizoen-1/npo-doc-i-am-the-river-the-river-is-me/afspelen