Bom dia!

Olà allemaal, even een kattebelletje vanuit Portugal!

Inmiddels ben ik alweer meer dan een maand onderweg.. wat een geschakel zeg maar het is goed om hier te zijn. Toen ik aan dit bericht begon was ik nog op Quinta da cerca¹, in de buurt van Coimbra en nu in SerVivo, een kleine community in Palmela².

Voor mijn gevoel ben ik door Frankrijk en Spanje geracet, ook al heb ik een paar nachtjes bij René (zie vorige blog) gelogeerd en nog bij Linda&Henk (kende ik nog niet maar viavia..) in Spanje en dat was heerlijk maar iets in mij wilde, hup, door naar Portugal.

Op mijn paard door de prairie, dacht ik regelmatig toen ik het Spaanse landschap doorkruiste, (Gerona- Zaragoza- Salamanca) wat een verlatenheid. 'This is empty Spain, het is de laatste jaren een desert geworden' zei de man van het benzinestation met wie ik een leuk praatje had.

Die ontmoetingen onderweg zijn als kadootjes, net op momenten dat ik weer eens in een welbekende (doorgaans niet helpende) riedel ben beland, komt er iets of iemand voorbij waardoor ik weer op een ander spoor terecht kom.

En zo reed ik Portugal binnen en het voelde meteen wat 'zachter', omringd door de bergen en bomen met mooie herfstkleuren.

Het weer was nog ok om te kamperen en buiten te leven dus mijn tentje stond in de olijfgaard. Met uitzondering van 2 nachten storm-regen waarvan ik gelukkig 1 nacht binnen kon slapen. 'S avonds koelt het wel behoorlijk af en daarom was het fijn dat ik gebruik mocht maken van de keuken met houtkachel, samen eten (gezond uit eigen tuin!) met Bie & Dardo (Belgische eigenaren die hier al 40 jaar wonen en werken) zodat ik opgewarmd mijn tent kon in duiken.

Het is natuurlijk buiten het seizoen dus een vrijwel lege camping maar het was prima for the time being. Al op de eerste dag kwam ik de Nederlandse buurvrouw tegen die mij wat wegwijs maakte in de buurt. Je kunt daar lekker wandelen en je hoeft je zeker niet te vervelen met allerlei buitenlanders die van alles organiseren. Ik heb alweer ecstatic en de 5 ritmes gedanst. Er is een cafeetje aan de rivier met heerlijke, eigengemaakte taartjes en cake (a la Hinkelman;)) van een Duitse vrouw die open is als het weer goed is. Heerlijk dat dat zo kan, het voelt heel welkom, 'oww je bent gewoon de zoveelste Nederlander die hier komt wonen' en ondertussen heb ik, behalve bij het boodschappen doen en een rondwandeling, nog geen Portugees gezien.. (inmiddels wel!;))

Soms deed het me aan Harmelen denken, het dorpsgevoel (bijv 'iedereen' weet dat de buurman een schaap kwijt is..), en er is hier dan gelukkig geen snelweg maar wel (eindeloos..) blaffende honden, wat gezellig weerkaatst in de vallei en geen bladblazers maar kettingzagen!.. Nou goed anders heb ik ook niks om mee te oefenen..

Nu ben ik dus in SerVivo, voor een kennismakingsweek, het is een kleine dance-art-community en het is heel fijn om hier te zijn, leuke mensen en workshops, genoeg uit te wisselen, lekker bed.. en ik voel ook dat het communitylife voor een week wel even goed is...genoeg om op te kauwen.. wordt vervolgd!

Ik stuur de zon door en de wassende maan kun je hier zo mooi zien! En een warme groet! ♥

Marije

1) http://www.quintadacerca.com/en/home-eng/

2) https://www.servivo.earth/