De Reis van de Heldin*

Can you hear the song that has been calling you home since the beginning, to remember who you are.. can you feel the drum.. (Olivia Fern, Since the beginning)°

Hola lieve mensen,

Op de rand van 2025 nog een laatste update en beste wensen!

De titel van deze blog is van een online programma dat ik afgelopen zomer volgde. Ik had net een contract getekend bij Gemiva (gehandicaptenzorg, Gouda) weliswaar voor 'maar' drie maanden en toch kreeg ik het een beetje benauwd. Ter compensatie schreef ik me in voor deze creatieve reis. Het werk bleek trouwens alles behalve saai;) en helemaal goed voor die periode.

Er is nog steeds het gevoel dat er (ook) een andere woon-werkplek met meer ruimte en zon voor mij is. Halverwege september heb ik dus het autootje weer ingepakt en sindsdien geniet ik van het onderweg zijn, inspirerende ontmoetingen en ondanks dat er best veel regen was, vooral van het buitenleven.

Met een tussenstop bij Ecolonie (zie eerdere blogs) in Frankrijk om weer in het ritme te komen. Het plan was als campinggast maar het was zo nat dat ik mijn tent niet eens heb opgezet en een kamer in het chateau ben ingedoken. En zo ontstond de idee om een paar weken als tijdelijke participant te blijven, om mee te leven en te werken. De meeste participanten werken 40 uur per week maar dat vond ik echt te veel, het is toch behoorlijk fysiek werk, in de tuin, keuken of huishouding, het werd 28 uur (dan betaal je wat bij) en dat was prima. Ik verhuisde naar een fijn blokhutje en mijn ontdekkingsreis was weer begonnen!

Wat me vooral is bijgebleven (ik schrijf dit op 15-12) is de natuur die daar zo mooi is, de diversiteit van de (kleuren van de) bomen, de activiteiten op het terrein en lekker en gezond eten (voornamelijk uit eigen tuin). De intensiteit van het samenleven, die heel erg leuk kan zijn; het gevoel ergens bij te horen, het samenwerken, de spontane uitjes en gesprekken bij het kampvuur of tijdens het werken (in de tuin is het eigenlijk de bedoeling om zoveel mogelijk in stilte (met aandacht) te werken, echt een oefening! Want hoe snel laat ik mij weer afleiden door gedachten, die dan dringend hardop uitgesproken moeten worden.. wat een aparte kleur hebben deze aardappels, hoe lang duurt het nog voor de koffie-lunchpauze begint;)).

Er waren natuurlijk momenten dat ik het helemaal zat was, weer vroeg op, drukte in de eetzaal-huiskamer (want daar staat een heerlijke houtkachel), met mensen samenwerken van wie ik de kriebels krijg, iemand anders die bepaalt wat ik ga doen, het gevoel er helemaal niet meer bij te (willen) horen. Het leven hier is soms als een snelkookpan onder een vergrootglas, zeiden degenen die er al langer woonden. Want ja, wat spiegelden de mensen mij van wie ik de kriebels kreeg, waar ken ik dat gevoel ook alweer van, dat ik er niet bij hoor? Mooie ont-dekkingen en fijn om te weten dat er een plek is waar ik zo weer even in kan stappen als ik daar behoefte aan heb.

Het weer in Frankrijk bleef wat wisselvallig en zo belandde ik in Spanje. Onderweg genoeg tijd om naar verschillende podcasts¹ te luisteren. Dat doe ik het liefst met mijn koptelefoon op maar helaas, dat vinden ze niet goed in Spanje dus werd ik van de weg gehaald en kreeg een bekeuring. Ik wist het eigenlijk wel en toch hoop ik dan dat ze het door de vingers zien.. de politiemannen bleven aardig maar wat 'een mannetjes'.. pfff.. ik had net een podcast over het patriarchaat geluisterd.. we hebben nog een lange weg te gaan;)

Het weer in Spanje is net zo wisselvallig maar gelukkig ook genoeg zon! Hieronder wat fragmenten van het reilen en zeilen in Órgiva.

Het is 3-12-2025, 10:37u

Op dit moment zit ik in de yurt want buiten waait het nogal en is het best koud. Die kou vind ik maar niks en het houdt me erg bezig. Er was ook niet echt een overgang, het sloeg ineens om. Overdag is het doorgaans zonnig maar na 17u en 's nachts en 's ochtends ben je toch blij met je thermo-ondergoed. Het hoort er bij vinden ze hier, de zomers zijn ontzettend heet. Ik heb gister extra pantoffels gekocht bij de Chinese shop en een vriendin wil sokken opsturen. Er zijn hier natuurlijk eindeloos veel (zelfgebreide hippie) sokken te koop maar het gaat om het idee (van Sinterklaas:)) Tot zover even het geklaag over het weer..

Want wat is er allemaal wel?! (Dat helpt trouwens echt, dagelijks de dingen benoemen die er allemaal zijn.) Deze prachtige Mongoolse yurt bijvoorbeeld waar ik sinds een paar dagen verblijf, het is lekker om de ruimte te hebben om binnen te kunnen yoga-en en de houtkachel is echt top! De meer dan honderd jaar oude olijfbomen om me heen en sinaasappelen en granaatappels liggen voor het oprapen.

Op mijn verjaardag logeerde ik in een yurt in de buurt van Delft en dat smaakte naar meer. Het heeft iets heel knus, alles in één ruimte. Deze yurt heb ik voor de maand december gehuurd en er is een optie om ook nog in januari te blijven. Hij staat op het terrein van de finca (boerderij) van een Engels stel en het is eigenlijk voor het eerst dat ik niks hoef te doen. Dit is geen 'work-away' plek (meeleef-werkplekken met kost en inwoning (tegen een gereduceerd tarief)) en zo is er wat meer rust en ruimte om te schrijven.

Vanaf eind oktober zat ik in een huisje op een andere finca, van een Nederlandse vrouw bij wie ik in april jl. al een weekje logeerde voor ik naar Nederland terugreed. Na die week bleven de bergen in mijn gedachten. Als ik in Nederland aan de wandel was, was het soms net alsof ze er weer waren door de manier waarop de wolken in de lucht hingen. Ik heb nog niet echt een bergtocht gemaakt maar ben wel met een vriendin naar de toppen gereden en daar gewandeld, het uitzicht blijft magisch. De energie is bijzonder om te voelen, dat is moeilijk om uit te leggen. Net als de wandelingen in het bos rondom Ecolonie onder leiding van Harmen². Onderweg gaf hij ons wat uitleg over de geschiedenis van bepaalde krachtplekken, over de bomen, de indrukwekkende rotsblokken en verder was het de bedoeling niet teveel te praten en vooral te voelen wat het bij je opriep. Mocht je denken, wat een zweverig gedoe, probeer het uit, aardser kan het eigenlijk niet;).

Naast het weer was een bezoek aan Anna ook een reden om door te rijden naar Órgiva. Zij is een Duitse reisvriendin uit Portugal en woont tijdelijk in een community hier in de buurt. De draad van onze gesprekken is zo weer opgepakt en we hebben het over het leven in de vallei. De omhulling door de Alpujarra geeft een veilig gevoel en tegelijk is er een soort rauwheid van het buitenleven die vraagt om in actie te komen, je eigen hout en drinkwater te regelen etc. Het doet me denken aan het leven in Ndala, Tanzania (woonde ik van 2005-2007 met ex-partner). In die tijd was ik helemaal niet bezig met termen als 'off grid wonen' en 'communitylife', laat staan dat ik zoiets alleen zou ondernemen maar ik voelde een zelfde soort rauwheid. Een levendigheid die ik ondanks dat het soms een heel gedoe is (weer vergeten hout droog te leggen, er is iets mis met de zonnepanelen dus laat het douchen dan maar zitten) toch fijn vind.

Verder voel ik me hier minder een buitenlander dan in Portugal en dat terwijl er echt weer genoeg Engelsen, Duitsers en natuurlijk Nederlanders zijn, sowieso zijn er iets van 60 verschillende nationaliteiten. Ik zie ook wel dat de alternatieve, 'hippie' scene een wereld op zich is maar er zijn genoeg Spanjaarden die daar onderdeel van zijn en daarnaast is het Spaans toegankelijker dan het Portugees. Heel veel mensen kwamen even langs in Órgiva en zijn niet meer weggegaan.

4-12-2025, 16:33u

De wind is vanmiddag weer aangegaan, we zitten in een 'ola de frio' (koudegolf) en ik heb er net even heerlijk over kunnen klagen bij een Nederlandse vriendin en medereiziger die in Órgiva is komen aanwaaien. Fijn om live over onze belevenissen te kunnen uitwisselen. Gisteren was ik bij een workshop familieopstellingen op Almendras Blancas³ een mooie community waar van alles te doen is. Twee weken geleden was ik er ook bij en de manier waarop Jan & Lief de opstellingen begeleiden spreekt me erg aan. Met zo min mogelijk woorden en verder de energie haar werk laten doen. Het doel is om de oude patronen om te zetten in iets nieuws, de verhalen over het ontstaan van al die patronen doen er niet zo toe (dwz het praten daarover). Wat is er nodig om een nieuwe weg in te slaan. Er zijn soms stemmetjes die zeuren, ben je nou nog niet klaar met al die patronen/ oud zeer.. maar goed er is zoveel onder het welbekende tapijt geveegd (en dan bedoel ik niet alleen in mijn eigen familiegeschiedenis) wat om aandacht vraagt en het is ook gewoon heel inspirerend werk om te doen. Samen met Lief was ik deze keer de enige vrouw in een groep met acht mannen. Dit hadden we beiden niet eerder meegemaakt, het is meestal andersom, kan ik nog afzeggen, vroeg ik.. maar het was zeer krachtig (bijna volle maan) en passend (lees: er is weer wat patriarchale rommel opgeruimd..:)).

5-12-2025, 18:30u

Vandaag ben ik even gaan buurten bij finca Primaveraº¹(waar ik vorige maand verbleef). Ik zou aanvankelijk een weekje blijven, ik wilde nog een andere community bezoeken, misschien doorrijden naar Portugal waar een uitnodiging was voor een workshop. Maar eenmaal een beetje geland, had ik helemaal geen zin meer om door te rijden. Ze konden wel wat extra handen gebruiken en grappig hoe snel je aan elkaar went en een soort mini-community wordt. Met een Slowaakse familie, Terezia & Lukáš met Jonas (5) & Johanka (2), een Zweedse man en Pieter, een andere Nederlander, heel erg pensionado, maar dan zonder camper;). Wel een Fiat Panda met aanhangwagen met een old timer motor, om tochten te maken door de bergen. Hoe leuk is dat! En natuurlijk YuYu, het hondje van de eigenaar en de katten waarvan de kat genaamd Pudding het meest prominent aanwezig was en een belangrijk onderwerp in mijn bijna dagelijkse gesprekjes met Johanka. Verder dan het woord mačka (kat) ging mijn Slowaaks niet en toch verstonden we elkaar heel goed. Haar broer Jonas verraste ons iedere dag, als Spiderman, grottenpolitieman of sheriff, eindeloze mogelijkheden:)

9-12-2025, 16:20u

Inmiddels ben ik weer helemaal opgewarmd na een aantal zonnige dagen, dat is extra genieten na al die kou. Ik kreeg een tip voor een mooi strand, ongeveer een uur rijden van hier maar het kwam er niet meer van. De tijd vliegt om op zo'n dag en het is lekker om een beetje te rommelen rond de yurt. Met het thuisfront in Nederland gebeld, de was gedaan en gelezen in mijn nieuwste aanwinst, Medicijnvrouw van Lynn V. Andrews. De 'aangewaaide' vriendin kwam er mee en het past weer precies. Van iemand anders kreeg ik een paar weken geleden het 3e gesprek met God, een boek van Neal Donald Walsh. Zeker 15 jaar geleden kreeg ik dat boek al eens kado van een collega, het bleef zo goed als ongelezen in de kast. Iemand zei destijds ook nog dat het “blasfemisch” was en dat woord ben ik niet meer vergeten, al wist ik niet wat het betekende, het voelde erg zondig in ieder geval.. Grappig al die herinneringen, het voelt als een ander tijdperk. Niet alles spreekt me aan van wat hij schrijft maar wel dat er zo'n ander, veel ruimer perspectief op het leven mogelijk is.

15-12-2025, 14:35u

Het is heerlijk stil rond de yurt, op wat vogeltjes na. Vorige week waren de buren druk met de olijfoogst maar nu staan er weer een paar regendagen op het program, gelukkig is het minder koud dan 2 weken geleden. Ik heb besloten de yurt in januari ook te huren en vanaf februari komt er iemand anders in. Ik heb werkelijk geen idee of ik dan nog naar een ander plekje in Órgiva verhuis of weer doorreis. Het voelt weer als een tussenfase, het niet-weten blijft een oefening en op het labeltje van mijn theezakje staat: “the only constant is change”. OK bedankt:) Voor nu zit ik hier in ieder geval goed en ben ik nog niet klaar met de bergen of zij met mij.

Een vriendin herinnerde me aan het nieuwe jaar van het Paard (Chinees Nieuwjaar) en de afronding van het jaar van de Slang en dat voelt eigenlijk wel passend, het beeld van een slang die vervelt, wat laat ik allemaal achter in het oude jaar en wat neem ik mee naar het nieuwe jaar. Als ik terugkijk is er zoveel meer mogelijk dan ik had bedacht, daar ben ik dankbaar voor en maakt me nieuwsgierig naar 2026!

Feliz Navidad en ik wens jullie alvast een gezond en magisch 2026! 

Marije

*) De reis van de Heldin door Christine Pannebakker & Natascha Koningsveld

https://www.christinepannebakker.com/de-reis-van-de-heldin/

ook aanraders om te lezen

- de Maagd is terug, Christine Pannebakker

- de Omwenteling of de eeuw van de vrouw, Suzanna Jansen

- Ongetemd leven, Glennon Doyle

0) Olivia Fern https://oliviafern.com/lyrics/since-the-beginning/

1) - Podcast Anna Essay, over diverse vrouwen (sommigen had ik niet eerder van gehoord) en ook mannen en andere mooie thema's;) door mijn creatieve vriendin Anna de Rijk.

https://open.spotify.com/show/2FHE83jqNNhTIQeTcGlZTR

- Breaking down the patriarchy, oa aflevering 67, nav het boek: Women who run with the wolves, van Clarissa Pinkola Estes

https://breakingdownpatriarchy.com/episodes-67-women-who-run-with-the-wolves-by-clarissa-pinkola-estes/

- Podcast Adriaan van Dis Ongefilterd, al eerder genoemd maar blijft fijn

https://www.adriaanvandis.nl/podcast-van-dis-ongefilterd/

- Podcast Bonnie&Clyde, Vechten tegen het systeem (klinkt ernstiger dan het is), gewoon een goed onderbouwde podcast over op zoek zijn naar vrijheid en autonomie.

https://open.spotify.com/show/1eTWRWCAZPCh0ff7Mf9wwH

- Podcast Roadtrip naar Auschwitz, door journalist Evelien Rutten, zij volgt de sporen van haar Poolse grootouders, met haar dochter en twee tantes.

https://open.spotify.com/search/roadtrip%20naar%20auschwitz

2) Harmen de Haas, Ecolonie

https://www.ecolonie.eu/nl/activiteiten/de-groene-kathedraal/magische-winter-wandeling

3) Asociación Almendras Blancas, community Órgiva

https://www.cominghome.one/who

01)Workaway plek Primavera, Órgiva

https://www.workaway.info/en/host/821546861359